تا حالا دیدی اگر کسي رو دوست داشته باشي دلت نمياد اذيتش کني؟

دلت نمياد شيشه دلش رو با سنگ زخم زبون بشکني؟

 دلت نمياد ازش پيش خدا شکايت کني حتي اگر بره و همه چيزو با خودش ببره...

 حتي اگر از اون فقط هاي هاي گريه ي شبانت بمونه و عطر اخرين نگاهش...

حتي اگر بعد از رفتنش پيچک دلت به شاخه نازک تنهايي تکيه کنه ديدي؟

هر گوشه و کنار شهر هر وقت کسي از کنارت رد ميشه که بوي عطرش رو ميده چه حالي ميشي؟

 بر ميگردي و به اون رهگذر نگاه ميکني تا مطمئن بشي خودش نبوده

کجاست بگو
اون که برات می مرده کو
اون که قسم می خورده که دوسِت داره
اما به جاش با یه قسم هرچی که داشتی برده کو

تنها شدی باز تف سربالا شدی
گذاشت و رفت، دیدی دوسِت نداشت و رفت

کجاست بگو؟
اون که برات می مرده و هرچی که داشتی برده کو

اون که یه باره اومد و آتیش به زندگیت زد و ازت برید
اون که دل ساده و تنهاتو به صُلابه کشید

یادت باشه منتظر اون که میگه دردتو می دونه نشی
حرفاشو باور نکنی، هرکی بیاد نمک به زخمت می زنه
ساده ی دلداده ی من گول نخوری، دوباره دیوونه نشی

کجاست بگو...
اون که برات می مرده کو...
اون که قسم می خورده که دوسِت داره...
کجاست بگو
اون که برات می مرده کو
اون که قسم می خورده که دوسِت داره
اما به جاش با یه قسم هرچی که داشتی برده کو

تنها شدی
باز تف سربالا شدی
گذاشت و رفت، دیدی دوسِت نداشت و رفت

کجاست بگو
اون که برات می مرده و هرچی که داشتی برده کو

اون که یه باره اومد و آتیش به زندگیت زد و ازت برید
اون که دل ساده و تنهاتو به صُلابه کشید

یادت باشه منتظر اون که میگه دردتو می دونه نشی
حرفاشو باور نکنی، هرکی بیاد نمک به زخمت می زنه

ساده ی دلداده ی من گول نخوری، دوباره دیوونه نشی

گفتم : تا به کي؟ گفتي : تا به آن وقت که چون شمع بسوزي از سر تا به پاي

گفتم : افسوس که نداني در اين سوختن بالهاي تو هم خواهد سوخت اي پروانه من 

"گفتم : مجنونم کفتي : باش

گفتم : چاره چيست ؟ گفتي : انتظار "

ای شکسته پای من گریه نکن عصای من

 
هر چه شکست بنویس به پای گریه های من

نگو تمومه طاقتت نمونده روز راحتت

نگاه با صداقتت غنیمته برای من

آینه و شمعدون نمی خوام من لب خندون نمی خوام

هر چی که خندس واسه تو هر چی غمه برای من

بخند و از خنده بگو از غم بازنده بگو

عمر بزرگوارتو تلف نکن به پای من

عشق منو می خوای چی کارعذر و بهونه کم بیار

دوس ندارم که عاقبت تو بشکنی به جای من

خنده تلخ آدما همیشه از دلخوشی نیست

یه حرف خیلی ساده هم گاهی چقدر غم میاره

                                اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه 

من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه

                              آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

ای که مدتهاست بامن نیستی

 
عاقبت گفتی ، غریبه کیستی ....؟!